Χαιρετώ και πάλι παίδες μετά από πολύ καιρό. Το καλοκαίρι πέρασε και δυστυχώς ούτε αυτή τη χρονιά το καραβάκι κατάφερε να μας πάει Jamaica. Μέχρι Πόρο φτάσαμε και αυτό με δανεικά που λέει ο λόγος. Ελπίζω όλοι να την πέσατε κάπου καλά και να ξεκουραστήκατε εν όψει του πολύ δυσκολου χειμώνα που έρχεται. Και μην απορείτε που τον βάφτισα εκ των προτέρων έτσι. Άλλωστε, τα τελευταία χρόνια, ισχύει το κάθε πέρυσι και καλύτερα, οπότε δε νομίζω να ξεφύγουμε από τον κανόνα. Πάμε στα δικά μας τώρα.

Ολύμπιάδα είχαμε και η Αμερική απέδειξε πως για πολλά χρόνια ακόμα θα είναι η κορυφαία ομάδα στον πλανήτη, σε εθνικό επίπεδο. Και πως να μην είναι άλλωστε, αφού έχει τη δυνατότηα να κατεβάσει 5 διαφορετικές πεντάδες και να κερδίζει κάθε αγώνα με 20 και τριάντα πόντους στο <<περπατητό>>. Και σκεφτείτε ποιοι δεν ήρθαν. Να πω κάποιους ενδεικτικά. Arenas,Garnett,Duncan,Allen,Pierce,Aiverson,Billups,T-Mac, Hamilton Stoudemire, Davis και άλλοι τόσοι που αν τους γράψω θέλω μια παράγραφο ακόμα που λέει ο λόγος.

Κακά τα ψέμματα, για πολλούς και διάφορους λόγους, καμμία ομάδα δε μπορεί να κοντράρει την Αμερική. Είτε επείδη όπως υποστηρίζουν πολλοί είναι full ντοπέ, είτε επειδή τα φυσικά τους προσόντα βρίσκονται κάποια επίπεδα παραπάνω, είτε γιατί απλά ξέρουν καλύτερο μπάσκετ. Ίσως μία μικτή κόσμου μόνο, να μπορούσε να κερδίσει τους Αμερικάνους, αν και ακόμα και αυτό το βλέπω δύσκολο.

Τώρα όσον αφορά την Εθνική μας. Η θέση που πήρε είναι αυτή που της άξιζε. Αν έμπαινε μέσα στα μετάλλια θα είχε ξεπεράσει τον εαυτό της. Για μένα η Ελλάδα, δεν είναι καν στην τριάδα των ευρωπαικών ομάδων. Και εξηγούμαι. Η καλύτερη ομάδα μακράν είναι η Ισπανία και δε νομίζω κάποιος να έχει αντιρρήση για αυτό. Δευτερη η Λιθουανία βάσει ονομάτων και παιχτικής αξίας. Αν για παράδειγμα ερχόταν ο Ιglauskas, η Λιθουανία θα ήταν μία σκάλα πιο πάνω. Το ίδιο ισχύει και για τη Ρωσσία η οποία αν αγωνιστεί με όλους τους παίχτες της, άνετα θα είναι μέσα στην πρώτη τριάδα. Η χώρα μας λοιπόν, βρίσκεται από την τρίτη θέση και κάτω στον ευρωπαικό μπασκετικό χάρτη. Εμείς δεν έχουμε κάποιον να περιμένουμε για το αν θα λάβει μέρος στους αγώνες της Εθνικής μας και παίζουμε με τους καλύτερους Έλληνες που υπάρχουν. Οι υπόλοιπες ομάδες, όπως ακόμα και η Τουρκία για παράδειγμα, χάνουν από τη δυναμή τους γιατί οι δύο καλύτεροι τους παίχτες αγωνίζονται στο ΝΒΑ και δεν συμμετέχουν στην Εθνική. Όλα αυτά λοιπόν πρέπει να τα λάβουμε υπ όψιν, πριν κρίνουμε τη θέση που βρίσκεται η χώρα μας στον παγκόσμιο ή ευρωπαικό μπασκετικό χάρτη.

Τώρα για τον αγώνα με την Αργεντινή, που χάθηκε στο τελευταίο σουτ. Η Ελλάδα, εξ αρχής ήταν το outsider σε αυτό το παιχνίδι, αν και απ την εξελιξή του φάνηκε πως μπορούσε να το πάρει. Για μένα ο αθήτισμός είναι σε μεγάλο βαθμό θέμα ψυχολογίας. Όταν ρώτησαν τον Delfino για την Εθνική μας και το παιχνίδι, δε θυμόταν τα ονόματα των Ελλήνων παιχτών. Για μένα αυτό τα λέει όλα. Δε χρειάζεται κάτι άλλο. Οι Αργεντίνοι, έχουν καλύτερους και πιο σπουδαίους παίχτες, που όταν δεν τραβηξει η ομάδα θα πάρουν πάνω τους όλον τον αγώνα. Και αν δεν ήταν ο Delfino εκείνο το απόγευμα, θα ήταν κάποιος άλλος. Οι Αργεντίνοι, το ξέρουν πως ήταν καλύτερη ομάδα και έπρεπε να το αποδείξουν. Και αυτό έκαναν. Για μένα η Ελλάδα στάθηκε πολύ καλά στο συγκεκριμένο παιχνίδι και αν ήταν λίγο πιο τυχερή θα επέκλειε εναν καλύτερο αντίπαλο. Δε πειράζει. Την επόμενη φορα.

Αυτά για σήμερα. ΘΑ τα πούμε και τις απόμενες ημέρες. Καλό χειμώνα πλέον !!!