Λίγες ώρες πριν το ν μεγάλο τελικό του ΟΥΕΦΑ που ομολογώ πως περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον. Οι λόγοι πολλοί. Τα τελευταία έτη μας έχουν διδάξει πως το ΟΥΕΦΑ προσφέρει καλύτερο θέαμα από το Τσάμπιονς Λιγκ για τον απλό, ουδέτερο ποδοσφαιρόφιλο. Το ΟΥΕΦΑ έχει μέγα πάθος αφού συνήθως υπάρχουν ομάδες που δεν είναι κορεσμένες από τίτλους και εμπεριέχει τον παράγοντα έκπληξη, που εξάπτει τα πλήθη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα και ο φετινός τελικός που έχει δύο φιναλίστ-έκπληξη. Το να πω πως είμαι την απίστευτη Ζενίτ είναι περιττό αφού δεν νομίζω πως υπάρχει (σοβαρός) ποδοσφαιρόφιλος που θα υποστηρίζει την... αηδιαστική, αμυντική Ρέιντζερς. Ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκα ενδιαφέροντα αρθράκια για τις διάφορες εκπλήξεις στον θεσμό. Σας παραθέτω κάποια ενδιαφέροντα κομμάτια για να μπούμε στο κλίμα. Έτσι και αλλιώς και η αυριανή βραδιά θα επιφυλάσσει έναν τροπαιούχο έκπληξη για τον θεσμό.

2005 ΤΤΣΚΑ
Η ρωσική αρκούδα ξύπνησε μετά από χρόνια σε χειμερία νάρκη και μέσω της ΤΣΣΚΑ Μόσχας το 2004-05, κατέκτησε το κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Νίκη στη Ρωσία επί της Μπενφίκα, ισοπαλία εκτός. Νίκη στη Ρωσία επί της Παρτιζάν, ισοπαλία εκτός. Νίκη στη Ρωσία επί της Οσέρ, ήττα εκτός. Νίκη στη Ρωσία επί της Πάρμα, ισοπαλία εκτός. Τα εκατομμύρια ευρώ που είχαν δαπανηθεί και εκείνη τη χρονιά στην ομάδα έπιασαν τόπο. Ο τελικός διεξαγόταν στο «Ζοζέ Αλβαλάδε» την έδρα της αντιπάλου, Σπόρτινγκ Λισσαβόνας. Ακόμα και χωρίς εκτός έδρας νίκη μέχρι εκείνο το σημείο, οι Ρώσοι κατατρόπωσαν τους Πορτογάλους και με 3-1 κατέκτησαν το τρόπαιο. Στη συνέχεια… χάθηκαν!

2001 Αλαβές
Το 1999 κέρδισε μία από τις σπάνιες παρουσίες της στην Primera Division και τη νέα σεζόν τερμάτισε έκτη, ένα βαθμό πίσω από την πρωταθλήτρια Ευρώπης Ρεάλ Μαδρίτης. Συμμετείχε στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ και άρχισε μία μαγική πορεία υπό την καθοδήγηση του αναμορφωτή της, Χοσέ Μανουέλ Εσνάλ. Πρώτο θύμα η Γκαζιάντεπσπορ. Ακολούθησαν Λίλεστρομ και Ρόζενμποργκ από την Νορβηγία, η έκπληξη με τη νίκη μέσα στο Μιλάνο επί της Ιντερ, ο "εμφύλιος" στα προημιτελικά με την Βαγεκάνο και η επίδειξη δύναμης κόντρα στην Καϊζερσλάουτερν. Τελευταίο παιχνίδι, κόντρα στην πολύπειρη Λίβερπουλ που έφτασε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό τελικό, μετά τα γεγονότα του Χέιζελ. Συναρπαστικό ενενηντάλεπτο γεμάτο ανατροπές με καθοριστικό γκολ του Ζόρντι Κρόιφ στο τέλος, παράταση με μοιραίο τον Ντελφί Χέλι που με αυτογκόλ έδωσε τη νίκη στους Αγγλους στο 115’ (ίσχυε ο κανόνας του "ξαφνικού θανάτου"). Εν συνεχεία, τα αστέρια έφυγαν, ήρθε ο εκκεντρικός πρόεδος Ντμίτρι Πίτερμαν και κατάφερε να διαλύσει την ομάδα, η οποία πλέον βρίσκεται στην Segunda Division.

2000 Γαλατασαράι
Πρώτο εμπόδιο σχετικά εύκολο, η ιταλική Μπολόνια. Δεύτερο η Ντόρτμουντ, την οποία και κέρδισε μέσα στην Γερμανία και πήρε την πρόκριση. Ο δρόμος είχε ανοίξει και η αντίσταση Μαγιόρκα φάνταζε αμελητέα. Με την Λιντς τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα, μιας και τα "παγώνια" βρίσκονταν στα σπάργανα της σπουδαίας πορείας τους στο Τσάμπιονς Λιγκ ένα χρόνο μετά. Παρ’ όλα αυτά (και με δύο νεκρούς Άγγλους στο πρώτο ματς της Κωνσταντινούπολης) πήραν την πρόκριση για τον τελικό κόντρα στο μεγάλο φαβορί, την Αρσεναλ. Η ομάδα του Αρσέν Βενγκέρ δεν κατάφερε να υποτάξει τους Τούρκους, το παιχνίδι οδηγήθηκε στα πέναλτι και εκεί η Γαλατά πήρε τη νίκη με 4-2, συνεχίζοντας την θριαμβευτική πορεία στη συνέχεια, κερδίζοντας το Σούπερ Καπ Ευρώπης κόντρα στην Ρεάλ Μαδρίτης.

1994 Σάλτσμπουργκ
Πριν την αποκτήσει η Red Bull και γίνει γνωστή παγκοσμίως, η Σάλσμπουργκ λεγόταν Καζινό και κατάφερε να κατακτήσει τρία πρωταθλήματα (1994, 1995, 1997), και να βρεθεί στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ (αντίπαλος της ΑΕΚ το 1995). Το 1994, όμως, γνώρισε τη μεγαλύτερη διάκριση της ιστορίας της, φτάνοντας μέχρι τον τελικό του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Η Ντουνάισκα Στρέντα κι η Αντβέρπ ήταν τα πρώτα ασήμαντα εμπόδια, ωστόσο στους 16 χρειάστηκε τη διαδικασία της παράτασης για να υπερκεράσει την αντίσταση της Σπόρτινγκ Λισσαβόνας, με νίκη 3-0. Επόμενο "θύμα" η Αϊντραχτ Φρανκφούρτης και στον ημιτελικό ακόμα μία γερμανική ομάδα, η άκρως υπολογίσιμη Καρλσρούη (η οποία είχε συντρίψει με 7-0 την Βαλένθια λίγο νωρίτερα), την οποία και ξεπέρασε στα εκτός έδρας γκολ. Ο διπλός τελικός με την Ιντερ δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Οι νερατζούρι εξάλλου κυριάρχησαν στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ τη δεκαετία του 90 με τρία τρόπαια. Δύο ήττες με 1-0 και κάπου εκεί έλαβαν τέλος τα όνειρα των Αυστριακών.

1985 Βιντεοτόν Φέχερβαρ
Το όνομα Φέχερβαρ ίσως μπερδεύει. Η χορηγία της Βιντεότον είχε λήξει προ πολλού και η άσημη ομάδα η οποία απείλησε την τρανή Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 1985 έχασε χρήματα και κομμάτι της ιστορίας της. Κι όμως η Βιντεότον άξιζε να φτάσει μέχρι εκεί ύστερα από μία αξιοθαύμαστη πορεία. Η δύσκολη πρόκριση επί της Ντούκλα Πράγας δεν κατέδειξε τις δυνατότητές της, ωστόσο η τεσσάρα επί της Παρί Σεν Ζερμέν το έκανε. Ακολούθησε μία πεντάρα απέναντι στην Παρτιζάν και μετά η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, την οποία ξεπέρασε στα πέναλτι. Μετά από αυτόν τον θρίαμβο, η Ζελέζνιτσαρ δεν ήταν δυνατό να προβάλει σθεναρή αντίσταση στα ημιτελικά. Ο τελικός, όμως, ήταν διαφορετική περίπτωση. Ήττα με 3-0 μέσα στο Σοστόι και στον επαναληπτικό του Σαντιάγκο Μπερναμπέου, με την Ρεάλ αδιάφορη, ουσιαστικά μία νίκη… αίγλης με 1-0 και αντίο με ψηλά το κεφάλι.

Αυτά για... ζέσταμα

Τα λέμε αύριο